Dolar 9,5425
Euro 11,1458
Altın 552,13
BİST 1.522
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Diyarbakır 24°C
Sağanak Yağışlı
Diyarbakır
24°C
Sağanak Yağışlı
Cum 17°C
Cts 18°C
Paz 22°C
Pts 23°C

KÖYÜM, KÖYÜM! – (Gündoğdu Yıldırım’ın Yazısı)

A+
A-
11.10.2021
1.525

Romanlarda, hikâyelerde; şehir sohbetlerinde; gurbet ellerinde anlatılan köylerden biriydi köyüm.

Öyle köyüm dediğime bakmayın, bir zamanlar dört bin beş bin nüfuslu, kocaman bir kasabaydı.

Deresinin coşkun aktığı; buz gibi suların çeşmelerden şarıldadığı; koyun, inek, deve sürülerinin yaylalarda otladığı; yollarının, sokaklarının insandan dolup taştığı; çoluğun çocuğun sokaklarda oyun peşinde koşturduğu; bolluk bereketin hiç eksilmediği; dağının, taşının, toprağının altın değerinde olduğu köyüm; şimdi bir virane; ne bir coşkun akan deresi, ne çeşmesinden şarıldayan suyu ne güzelim evleri; ne koşup oynayan çocukları ne de sokaklar dolusu neşeli insanları kaldı.

Sosyal medyanın yeni iletişim araçlarından biri olduğu; ülkenin değil dünyanın bir bilgisayara, cep telefonuna sığdığı şu zamanlarda her gün köyümden birilerinin öldüğünü sosyal medyada görmek beni kahrediyor.

Nereden nereye diyorum.

Gözümün önüne eski günler geliyor.

Üzüntüm bir kat daha artıyor.

Hep ölüm, hep ölüm diyorum…

Yaşamak anlamını yitiyor.

Anlamsızlaşıyor her şey…

Tükenmek, yok olmak…

Bir daha olmamak…

Şimdi daha iyi anlıyorum tarihi, coğrafyayı.

Coğrafya kadermiş, diyorum.

Nerde o güzelim yüzler?

Şimdi anılardan ibaretler…

“Yaşam boş mu?” sorusu ile dolu her yanım…

Köylülerimi kaybettikçe dünyadan kopar elim ayağım.

Köyden kente göçler sonucunda, köyler tamamen boşaldı. Demografik yapı bozuldu.

Benim gibi köyde doğup büyümüş birine; her ölen köylümün ardından ağlamak, yas tutmak kaldı.

 

 

YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.