Medeni toplum olmayı yüzyıllardır yanlış anladık toplum olarak.

Bazı kesimler, şampanya içmenin, konken oynamanın medeniyet olduğunu düşündüler yıllarca…

Bazı kesimler, sosyal demokrat olmanın, gerici dedikleri kesimleri aşağılamanın medeniyet olduğunu savundular…

Bazıları, üniversite okumayı zanneti, bazıları yaptıkları doktoraları soktular insanların gözüne…

Bazıları, Mercedes’e binerek, arabası kirlenmesin diye çöplerini dışarıya atıp arabanın temizliğiyle övündüler…

Giyimler, takılar, inançlar medeniyet oldu.

Velhasıl tam 100 yıl geçti. İkinci yüzyıla girdik Allah’ın izniyle.

Bu yüzyıla başlarken, inançlara saygılı olmanın medeniyet olduğunu anlamalıyız artık.

Giyim tarzlarına müdahalenin ve siyaset malzemesi yapılmasının medeniyet olmadığını anlamalıyız artık.

Siyasi görüşler, tercih edilen partilere mensup kişilerin rakiplerini ötekileştirmesi medeniyet değil, anlayalım artık bunu. Üniversiteli insanların, olmayanları aşağılaması medeniyet değildir.

Eğitimli olmak komşunun hakkına saygılı olmaktır. Eğitimli olmak, hastasına, öğrencisine şefkat göstermektir, eğitimli olmak yere tükürmemektir, arabadan çöpleri boca etmemektir.

Medeni olmak, ortağının hakkını yememektir. Ağaç dikmektir, çevreci olmaktır.

Kaçak elektrik kullanmamaktır.

Etnik kökenleri zenginlik görmektir, karşısındakinin dinine, diline, ırkına, mezhebine saygılı

olmaktır, Adil olmaktır.

İşte yeni yüzyılda, parti, hükümet, renk, ırk, kültür, fakir, zengin herkesin muasır medeniyetler seviyesine çıkmamız için bunlara uymamız lazım, haydi rastgele…