Türkiye’de futbol, çoğu zaman sadece yeşil sahalardaki doksan dakikalık rekabetten ibaret kalmıyor; toplumsal hafızanın, kimliklerin ve maalesef zaman zaman nefret söylemlerinin de yansıdığı bir arenaya dönüşüyor. Galatasaray ile Amedspor arasında oynanan karşılaşmanın ardından GS Store'un sosyal medya hesabından paylaşılan forma tanıtım videosundaki "sarı ambalaj" detayı, kamuoyunda "sarı torba" göndermesi olarak yorumlanarak büyük bir tepki dalgasına yol açtı. Kulüp yönetimi paylaşımı kaldırıp görselin yalnızca özel bir ambalaj tasarımı olduğunu açıklasa da, bu olayın yarattığı infial kolayca yatışacak türden değil. Çünkü sarı torba, bu topraklarda basit bir ambalaj kâğıdı değil; bir halkın hafızasında ölümün, yasın ve kolektif travmanın sembolüdür.

Peki, nedir bu "sarı torba" merakı? Güvenlik güçlerinin operasyonlarında yaşamını yitiren PKK mensuplarının cenazelerinin taşınmasında kullanılan ceset torbalarına yapılan bu imza ve gönderme, son yıllarda bazı milliyetçi ve faşizan çevrelerce Amedspor’a ve Kürt kimliğine karşı bir tehdit, bir aşağılama ve bir gözdağı aracına dönüştürülmüştür. Daha önce Kocaelispor-Amedspor maçında da tribünlerden sallanan sarı poşetler nedeniyle "halkı kin ve düşmanlığa tahrik" suçlamasıyla hukuki süreçler başlatılmıştı. Bir insanın ölümünü, bir ailenin yasını ve bir toplumun acısını bir stadyumda ya da ticari bir üründe alay konusu yapmak, faşizmin insanı ve vicdanı ne denli çürüttüğünün en somut göstergesidir.

Olayın ardından Amedspor Kulübü ve bölgedeki 15 baronun yaptığı ortak açıklamalar, meselenin sadece bir "sosyal medya hatası" olmadığını net bir şekilde ortaya koydu. Hukuk kurumları ve sivil toplum temsilcileri, bu tür sembollerin dolaşıma sokulmasının Kürt toplumunun acılarına yönelik açık bir saygısızlık ve toplumsal barışa vurulmuş bir darbe olduğunu vurguluyor. Bir kulübün resmi iletişim kanalları veya bir grup taraftar eliyle bu tür ölüm simgelerinin üretilmesi, nefret söyleminin kurumsallaşması riskini beraberinde getirmektedir.

Şüphesiz ki milyonlarca taraftarı olan köklü bir kulübün tüm camiasını bu nefret diliyle özdeşleştirmek doğru olmaz. Galatasaray'ı destekleyen milyonlarca Kürt taraftar olduğu gibi, sporun birleştirici gücüne inanan her renkten insan mevcuttur. Ancak asıl sorumluluk, spor kulüplerinin ve yöneticilerinin bu tür hassasiyetleri masumlaştırmak yerine, toplumsal hafızaya ve insan onuruna saygılı bir duruş sergilemesidir. Galatasaray yönetiminden beklenen de sadece paylaşımı silmek değil, oluşan bu haklı hassasiyeti ciddiyetle ele alarak nefrete karşı net bir tutum almaktır.

Unutulmamalıdır ki; galibiyetler, skorlar ve kupalar zamanla unutulur; fakat bir halkın acısıyla alay edilerek kazanılmak istenen hiçbir zafer gerçek bir zafer değildir. Faşizmin rengi bazen siyah, bazen beyaz, bazen de sarı bir ambalajın arkasına saklanabilir. Ancak nereden gelirse gelsin, bir halkın yasına ve varlığına yönelen bu karanlık dille mücadele etmek, sadece Kürtlerin değil, insanca ve barış içinde yaşamak isteyen herkesin ortak vicdan borcudur.